Yazar: Deniz SARITOP
Bildiklerimizden göçelim,
bilmediklerimize gidelim.
Tanıyalım her şeyi,
karanlık oymadan
mavi’nin uğultusunu.
Hiçbir şey bize rastlantı değil.
Bu gövdesi çürümüş yalan üzerinde
anlatılanlar bizim hikayemiz değil.
Sorgulayalım her şeyi,
karanlık oymadan
yeşil’in uğultusunu.
Bu yazı, Nehirden Kültür Sanat ve Edebiyat Bülteni’nin 12. sayısında yayımlanmıştır.
Asgari ücretlerin 30.217 TL olması gerekir: Küsuratını atalım. 22 senede elde edilen kalkınmadan hissemizden de vaz geçelim. Hazineye bağışlayalım. Bu gün…
Kendi yok oluşunu izleyen onurlu bir insan,yaşamak mücadelesini veren onursuz bir insandandaha güçlüdür. Yalnızlıkla ayakta kalmak direncini gösteren bir insan,arkasındaki kitle ile zafer elde etmiş bir insandandaha güçlüdür. Acının en kahredici yanı bile, bilge bir ögretmen’dir.Sus ve dinle! Burada düşünmenin…ve hatalarınla yüzleşmenin ön sözünde,sana kim olduğunu hatırlatanbir fikir vardır. 6. sayıdan
Çayyolu Meclisinde gördüğüm güzel bir yazı dikkatimi çekmişti paylaşmak istedim, “Sayın Çayyolu Sakinleri” değil “Çayyolu SAHİPLERİ” diye başlıyordu. Bu durumda halkın, bölgedeki site yöneticilerinin, muhtarlarımızın ve yerel yöneticilerimizin birlikteliğinde Çayyolu’nun hızla SAHİPLENİLMESİ gerekiyor. Bunun için birlikte hareketlenmeliyiz, birlik olmalıyız, Çayyolu Platformunun eski ruhunu ortaya koyacak, Çayyolundaki tüm STK’ların Güçlerini birleştirip yumruğunu masaya vuracak bir hareket…
Oyun oynar eğlenirimDışarıya çıkarımBir bakarım arkadaşlarımOnlarla oyun oynadığımdaMutluluk dolar gözlerim. Her gün çıkar oynarımOynarım gülerek oynarımKayarım kaydıraktanSallanırım salıncakta. (*) Angora Sınav İlkokulu 4. Sınıf Öğrencisi
Nehirden Dergisi’nin Mart-Nisan 2026 ve Mayıs-Haziran 2026 sayılarında yayımlanan yazı dizimizin 1.ve 2. bölümünde de yer aldığı üzere, yaşanmışlıklarımızın bir yansıması olarak kalbimizde hissedilenler; önce sözlere, sonra notalarla yoğrulup nesiller boyu unutulmaz eşsiz musiki eserlerine dönüşerek, nesilden nesile aktarılan, gönlümüzde iz bırakan şarkılarımıza ve türkülerimize dönüşürler.Yıllar boyu doyumsuzdurlar ve her seferinde aynı duygu, aynı hazla…
Yıldızların okşayışları araladı kirpiklerini; sürpriz yolculuğun coşkusu… Saçlarında Ankara rüzgârı, aklı rüzgârlardan da yukarıda; başlamıştı bir masalı yazmaya… Ne de güzeldi yollar, yârin yüzünde gülücüklerle… Şafağı müjdelerken güneş, cömertçe saçıyordu simlerini, renklerini bizim için çoğaltarak. Sarı sıcakta, ayçiçeği tarlalarının yorgun bireyleri, olgunlaşan başları önde, bizi selamlıyorlardı hasadı beklerken… Anı tazelemek isterken çayırda türlü türlü su…