Dağlarda kırların koynunda
Uçuşurum hep bir umutla
Mutluluk ararım ormanda
Çiçeklerin arasında
kelebeğim, kelebeğim
ince narin, pembe rengim
Sevgidir, özgürlüktür, felsefem
Uçar, uçar çiçeklere konarım
Ben güzellik, arılık ararım
Dünyamızda kötülük olmaz benim
Sevdiğimden başkasını
Görmez gözlerim
5. sayıdan
Çocuk edebiyatına kazandırdığı şiir ve öyküleriyle tanınan, emekli öğretmen, şair- yazar Ümran Erol bu kez Klaros yayınlarında, Mart 2022’ de basılan “Göynekli” adlı romanını edebiyat dünyasında okurlarıyla buluşturuyor.İlgiyle okuduğum “Göynekli” romanını tanıtmak amacıyla roman üzerine düşündüklerimi, yorumlarımı okurlara aktarmak istiyorum:12 bölümden oluşan romanın bitiminde 1.2.3. numaralarla final yüklemesi yapan yazar, okuru romanın bitiş finaline ortak…
1964 Türkiye’sinde bir şair, işçinin elindeki küreği havaya kaldırır dizeleriyle: “Eziyorum dedi, işte: kollarım tanık olsun, / Utancımı eziyorum ve göğsümde büyüttüğünüz, / O pis düzen biti, hanfendiler beyfendiler!” Bu dizeler, Ceyhun Atuf Kansu’nun “Bit” adlı şiirinde kaskatı bir gerçek olup çıkar karşımıza. Çayıralanlı Mehmed adında bir işçinin, sırtında taşıdığı sınıfsal yoksulluğun simgesi olarak büyüyen…
İki aylık bir aranın ardından yeni bir sayıyla yeniden karşınızdayız. Çayyolu’ndan yola çıkan bu yerel dergi, bu sayısında da ulusal ölçekte alabildiğine yelken açarken; Çayyolu’nu asla unutmadan yoluna devam ediyor. Sayfalarımızda, her zamanki gibi hem Çayyolu’ndan hem de farklı şehirlerden değerli isimleri bir arada göreceksiniz. Nehirden Kültür Sanat ve Edebiyat Dergisi, toplumsal sorumluluğunun bir gereği…
Kamil gecenin bir yarısı soğuk ve boş sokakta yürüyordu. Elinde her zamanki gibi yarısı dolu içki şişesi, üstünde yırtık pırtık paltosuyla amaçsızca sağa sola bakıyordu. Saat epey ilerlemişti. Kaldırıma usulca oturdu. İçki şişesini yanına koydu. Sokakta ondan başka kimse yoktu. Bütün dükkânlar kapalıydı. Derin bir iç çekti. Niye buradayım diye düşündü. “Herkes sıcacık evlerinde aileleriyleyken,…
İsmail rutubet kokusunun, çürük meyve kokularına karıştığı karanlık hücresinde gözlerini açtı. Kendini iri bir taş kadar ağır hissediyordu. Etrafına bakındı. “Yine bayıldım herhalde!” diye düşündü. Hesaplarına göre iki gündür buradaydı. Fakat tepesinde parıldaması gereken güneşi bir süredir göremediğinden, şu anda gece mi yoksa gündüz mü bilemiyordu. Bir de kaldığı hücre öyle küçüktü ki dinlenebilmek için…
Nostalji (TDK): Geçmişseverlik), geçmişteki mutlu anlara ya da hüzünlü, eski aşklara duyulan özlemi ifade eder. Kara sevdanın (TDK: umutsuz ve güçlü aşk) yansımasıdır bu..nostaljik duygularBana göre, nostaljiyi yüreklerde hissettirenlerin ve kara sevdayı çağrıştıran şarkıcıların başında; Ümit Besen, Ferdi Özbeğen gelir. Türk Sanat Müziği’nin en sevilen şarkılarının da çoğu nostalji ve karasevda kokar. Bence, bu noktada…