Annem, evde temizlik var
Dışarı çıkmak ister misin, dedi
Aldım bebeğimi ve suyumu
Çıktım dışarı
Gördüm Ayza ile Arya’yı.
Gittik birlikte parka,
Kaydık kaydıraklardan
Saat oldu akşam 07.30
Annem bağırdı camdan;
“Hadi gel.” diye.
Bay bay dedim
Ayza ve Arya’ya
Neşeyle yattım
Gördüm güzel bir rüya.
(*) Angora Sınav İlkokulu 4. Sınıf Öğrencisi
Kendi yok oluşunu izleyen onurlu bir insan,yaşamak mücadelesini veren onursuz bir insandandaha güçlüdür. Yalnızlıkla ayakta kalmak direncini gösteren bir insan,arkasındaki kitle ile zafer elde etmiş bir insandandaha güçlüdür. Acının en kahredici yanı bile, bilge bir ögretmen’dir.Sus ve dinle! Burada düşünmenin…ve hatalarınla yüzleşmenin ön sözünde,sana kim olduğunu hatırlatanbir fikir vardır. 6. sayıdan
Müzik, eski zamanlardan bu yana tüm canlılar üzerindeki olumlu etkisi bağlamında, insan yaşamında da önemli ve etkisi çok yönlü bir yer edinmiştir. İnsanlar; kahramanlıklarını, üzüntülerini, sevinçlerini, heyecanlarını, sevgilerini çoğunlukla müzik sanatını kullanarak ifade etmeye çalışmışlardır. Müzik, geçmişten günümüze gerek psikolojik, gerekse fizyolojik birçok rahatsızlığın tedavisinde ilaçlarla birlikte kullanılan bir yöntem olmuştur. Birkaç örnek vermek gerekirse;…
Değerli okuyucu dostlarım, merhabalar. İyisinizdir umarım.Biyolojik anne ve baba olabilirsiniz ancak, gerçekte anne ve baba olabilmek çok başkadır. Ben tek çocuk sahibiyim. Eşim görevi gereği birçok şehirde görev yaptık. O yüzden ikinci çocuğu bile düşünemedik. Ebeveyinlerimiz Ankara’da ikamet ediyorlardı. Bakacak kimsemiz olmadığından kimseye güvenemedik. Hele ki bu devirde çocuk büyütmek, genç haline getirebilmek için gösterilen…
Nehirden Kültür Sanat ve Edebiyat Bülteni Çayyolu’nda bir eksiği kapattığı günden bu yana yedi ay geçti ve yedinci sayısı ile sizlerle buluşmanın mutluluğunu yaşıyor. Yaz tatilinin yavaş yavaş geride kalmasıyla birlikte yıl sonuna kadar kültür, sanat ve edebiyat adına yoğun geçeceğini düşündüğümüz bir süreç var önümüzde. 1. Çayyolu Edebiyat Günleri’nde gördüğümüz ama aslında çok daha…
“Uzun ömürlü bir ağaca” benziyordu Yılmaz Gruda; çok dallı, sayısız meyveli…Elleri, kolları ve başı “gökyüzünü imâ” ediyordu. Gövdesi topraktan beslenircesine güçlü; “bilgelik ve daima öğrenmek / öğretmek” isteğiyle sarınıp-sarmalanmış.“Halkım” diyordu her yazmak eylemine koyulduğunda, sahneye çıktığında, kamera karşısına geçtiğinde. “Halkımdan aldığımı, halkıma misliyle ödemeliyim.” Dil’i sanat, yolu yöntemi yine sanattı. Edebiyat, tiyatro, sinema, hatta reklamcılık……
Yıl 1919’ken kalktım sabah erkendenBir de baktım düşmanlar geliyor dört bir yerdenHemen yanlarına koştumCepheden cepheye kahroldum Ben de askerler gibi çalıştımCephane taşıdım, yemekler yaptımAskerlerin yaralarını sardımSavaşa devam etsinler diye Bak işte dört yılın sonunda çabaladık kazandıkYardımlaşarak özgüvenimizi üst seviyeye çıkardıkTürk halkı sayesindeBağımsızlığımızı ortaya çıkardık (*) Angora Sınav İlkokulu 4. Sınıf Öğrencisi