Yıl 1919’ken kalktım sabah erkenden
Bir de baktım düşmanlar geliyor dört bir yerden
Hemen yanlarına koştum
Cepheden cepheye kahroldum
Ben de askerler gibi çalıştım
Cephane taşıdım, yemekler yaptım
Askerlerin yaralarını sardım
Savaşa devam etsinler diye
Bak işte dört yılın sonunda çabaladık kazandık
Yardımlaşarak özgüvenimizi üst seviyeye çıkardık
Türk halkı sayesinde
Bağımsızlığımızı ortaya çıkardık
(*) Angora Sınav İlkokulu 4. Sınıf Öğrencisi
Bana şekil verenimBenim canım öğretmenimDavranışım da başarım daEserindir öğretmenim Hamurduk geldik sanaSevginle yoğurdun“Yararlı birey olun” dedinSonra bilgileri öğrettin Büyüdük daha çok ışık verdinUfkumuzu genişlettinSaygı sevgi verirken deHakkımızı arar olduk. Hep sayende öğretmenim (*) Doğa Koleji, 5. Sınıf öğrencisi
Dilin önemi üzerine ne yazılsa, söylense eksik kalır. Ne ki gerçeği anlamak çoğu kez güç oluyor. “Derya” içinde olup, deryayı bilmemek gibi ayırdında kişi neredeyse parmakla sayılacak… Osmanlı’dan en iyimseler öngörüyle %7 oranında aldığı okuryazar düzeyini, Latin abecesini benimseyerek (1 Kasım 1928), Türk Dil Kurumu’nu kurarak (12 Temmuz 1932), derleme ve tarama sözlüklerini yayımlayarak aşama…
Yeni yılı, yeni yılEn mutlu yılDilekler geliyor bu yılSevindiğimiz en mutlu yıl Noel baba geliyorHediyeler veriyorHediyeler gelinceBizler çok seviniyor Noel ağacı hazırlanıyorBahçeyi beyaz yorgan kaplıyorHerkes seviniyorSokaklara çıkıyor Sonra geliyoruzSaat 23.59 oluyorBir dakika kalıyorBitince 2026 oluyor (*) Angora Sınav İlkokulu 4. Sınıf Öğrencisi
Bestekâr sokakta yaz yeni başlıyordu, o gece mehtap, sokağın tüm evlerini parlament mavisiyle aydınlık, parlak, gölgeli ve ısrarcı bir şekilde aydınlatıyordu. Tüm sokak derin bir uykudayken bir tek pencereden iki akrobat lambasının ışıkları yanıyor, açık pencerenin esintisiyle dalgalanan tülün arkasında iki mimarlık öğrencisi kız, iki ayrı çizim masasında başlarını kaldırmadan çizim yapıyorlardı. Günlerdir çok uykusuz…
Çayyolu Meclisinde gördüğüm güzel bir yazı dikkatimi çekmişti paylaşmak istedim, “Sayın Çayyolu Sakinleri” değil “Çayyolu SAHİPLERİ” diye başlıyordu. Bu durumda halkın, bölgedeki site yöneticilerinin, muhtarlarımızın ve yerel yöneticilerimizin birlikteliğinde Çayyolu’nun hızla SAHİPLENİLMESİ gerekiyor. Bunun için birlikte hareketlenmeliyiz, birlik olmalıyız, Çayyolu Platformunun eski ruhunu ortaya koyacak, Çayyolundaki tüm STK’ların Güçlerini birleştirip yumruğunu masaya vuracak bir hareket…
Aziz Nesin’le bire bir hiç karşılaşmadık. Bu şansı hayat bana vermedi. İlk Tanışmamız TANİN gazetesi köşe yazarı iken oldu. Tanin gazetesi ulusal bir gazete idi. Sahibi ise CHP Genel sekreteri Klasım Gülek. Aziz Nesin Tanin’de köşe yazarı idi. Sene 1963-64 yıları. Bir gün Aziz Nesin’in köşesinde “Masalların Masalı” başlıklı bir şiir yer aldı. Kimin yazdığı…