insan ne vakit ölür?, Leyla Karataş
Gül kurusu duygular, yarım yaşamlar Ne çok özleriz o saflığı Ruhlarımıza hapsolmuş takvim yaprakları bir bir düşer Kelime dağarcıklarını dinleyen ufuk sordu Lekesiz mutluluk kitabı yazılmadı mı Küfür gibi dile gelir ikilemler İçime dokunur güle dokunmamış gamsız uykular Yüzümüze vuran derdest sabahları Bilemezsiniz Aslında gidilecek yer hiç olmamıştır Kucaklayacak şafak Sürüklenir ığıl ığıl birbirine günle…