Ankara’dayım,
Aşkımı sokaklarda,
Derviş gibi yollarda,
Aradım,
Gülüşü güzelim,
Sevdalıyım,
Yaralıyım
Yarası geçer de, izi kaldı,
Algı, vurdu damgayı,
Nereye gitsem oradaydı,
Alınyazım
Mahzun, bahtı karalıyım,
Yarısına dört kala,
Değmez takmaya,
Sağlık, en önemli gerçek,
Nice mutluluklar yaşamalıyım
7. sayıdan
Şahmeran Sembolizmi: Bilgeliğin Bedeni, Sırrın Yarası I. Mitin Özü: Bilgelik, Aşk ve İhanetEfsaneye göre Şahmeran — “yılanların şahı” — yarı kadın, yarı yılandır.Yeraltında, ışığın ulaşmadığı bir mağarada yaşar.Yüzü insan, gövdesi yılandır; ama kalbi, insandan çok daha merhametlidir.Bir gün Cemşab adlı bir genç, açlıktan ve çaresizlikten o mağaraya düşer.Şahmeran ona acır, ona dost olur, ona bilgelik…
Bir BABA giderse, dayandığınız çınar yıkılır ! Bir baba giderse, güç kaynağınız kesilir ! Bir baba giderse, dağlar yerle bir olur….Tedirgin baba, birlikte köprüden geçerlerken kızına;.-’’Tatlım elimi tut ki nehre düşmeyesin’’ dedi..Küçük kızın karşılığı şaşırtıcıydı..-’’Hayır baba, sen benim elimi tut’’ dedi..Şaşkın baba sordu..-’’Farkı ne kızım ? ‘’.-’’Çok fark var’’ dedi, kızı babasına..-’’Eğer ben senin elini…
Zamanla unutulur ve bir anda unutmuş olur insan, sonra da kendinden emin bir tonla unuttum der veya olandan habersizce unutmuşum diye şaşırır. Unutma sürecindeki bir andayken unutuyorum dediğinde insan, iradesinin gücüne mi işaret eder, durumunun çaresizliğine mi? Bir kişi isterse kendi kendine unutabilir mi ya da insanlık olarak neyi unutup neyi hatırlayacağımıza karar verebilir miyiz?…
I. Yüzümden / Veysel ÇOLAK Beni onaracak bir şey olsaydı söylerdin bir soru bıraktın önüme ve yakıcı bir merak gece yeniden daha yırtıcı, daha canavar ısırdıkça dalgasını geçiyor sonrası paramparça. Düşünmek faydasız ölüyor güneşi görmeyen ağaç kırılmış boynu, yaprakları sapsarı bunlar olur, hayatsa dayanılmaz. Yenilerek yaşamaya alıştım hazırlandım yeniden savrulmaya yüzüme bakmamaya, unuttu demeye kayıp…
İsmail rutubet kokusunun, çürük meyve kokularına karıştığı karanlık hücresinde gözlerini açtı. Kendini iri bir taş kadar ağır hissediyordu. Etrafına bakındı. “Yine bayıldım herhalde!” diye düşündü. Hesaplarına göre iki gündür buradaydı. Fakat tepesinde parıldaması gereken güneşi bir süredir göremediğinden, şu anda gece mi yoksa gündüz mü bilemiyordu. Bir de kaldığı hücre öyle küçüktü ki dinlenebilmek için…
Gel beraber oynayalımGülelim, eğlenelim, hoplayalımArkadaşlarımızla beraberGüle oynaya oynayalım. Park, oyuncak, salıncak, topGel beraber oynayalımHer çocuğun hakkıdırSosyalleşmenin başıdır. Karışmayın çocuklaraOynasınlar güle oynayaBak ufukta beliriyorOyun oynayan her çocuk seviniyor (*) Angora Sınav İlkokulu 4. Sınıf Öğrencisi