Yüzümden

I. Yüzümden / Veysel ÇOLAK

Beni onaracak bir şey olsaydı söylerdin

bir soru bıraktın önüme ve yakıcı bir merak

gece yeniden daha yırtıcı, daha canavar

ısırdıkça dalgasını geçiyor

sonrası paramparça.

Düşünmek faydasız

ölüyor güneşi görmeyen ağaç

kırılmış boynu, yaprakları sapsarı

bunlar olur, hayatsa dayanılmaz.

Yenilerek yaşamaya alıştım

hazırlandım yeniden savrulmaya

yüzüme bakmamaya, unuttu demeye

kayıp bir yol olmaya; alıştım

kendini boğan bir deniz olmaya.

Herkes gitti, ben kaldım

saçma bir Pazar, saçma bir akşam

kar dinmedi, nedense kirlenerek yağıyor.

Bıraktığınız yerdeyim, bekliyorum

her fırtına gelip kolayca dağıtsın beni

bundan böyle umurumda olmaz.

Sonrasında bana yeter

dudaklarımda çınlayan birkaç kelime.

                                    Yine dünya 2023

Similar Posts

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir