ÇOCUĞA RENGA
Seni salılarla salladım ay sardım heveslerin için
Güneşli sabahları süzdüm korkulu düşlerinden
Bombalardan artan bu amansız çağda
Çaresizliğin kundağında büyüyorsun küskün
Uzuyor kül rengi huysuz karanlığı insanın
Kemiriyor yorgun dallarıma yüklediğim senli sevinci
Toparlayıp geleceği ısıtacağım günlerini
sıcak bir çorba gibi
Bitecek hüzün sofralarındaki devşirme acılar
Koşarım gülüşünle devirerek tiranları
umut senin rüzgarlı saçların
Uçuşur gözbebeklerinde yedi renk
tutuşurken kuşların gölgeleri el ele
Masalına tutun ninnimi unutma kendini savun
Deniz olsun dilinde ayaklanan sözcükler
Çünkü her anneden biraz çocuk kalır
her çocukta biraz anne…
12. sayıdan