HAYAT MERDİVENLERİNDE, Ahmet Yılmaz Tuncer

Acı oyun olmuş
Köşe kapmaca oynuyor içimde
Şiddetli bir rüzgârdı ilk estiğinde
Ve akan su gibiydi ömür diye
Tutunmaya çabaladığım sonrasında
Çemberin içindeydi yine
Rüzgâr ama artık esmiyordu
Ve aynanın önünde
Bakınca ben diye
Bana benzetilenden
Bilmem yine
O sakakta mısın açıp pencereni
Bırakıyor musun saçlarını savursun diye
Şimdi ellerimde
Kalan hayatım bana
Eski bir dost içinde
Kırgınlıklarını taşıyan
Soramadım o zamanlar affet önce
Ellerimi ve ardından gözlerimi
Suçlumuz hangimizdi
Koşup dururken
Hayat merdivenlerinde

39. sayıdan