Sıkıldım ölerek yaşamaktan, onca kuşkudanher gün uyanmak zor kuşların yokluğunamerak edip de bilmemek korkunç bir şeydünya böcek olup kemirirken gövdeyigücün varsa biraz daha kalbir daha acının duldasında. Birden kuruyabilir yaslandığın ağaçinsana da güvenme, tüketilirsin bir günunutulursun, atılırsın hayatının dışınaanla, okyanusun karanlık dibindesinçelik bir kafesin içinde. Kabul et yıkıldığını, toz olduğununasıl olacaksa, yap işte, biraz daha…
On üçüncü sayımızla merhaba, Öncelikle Çayyolu Kültür Sanat ve Edebiyat Derneği’nin ilk genel kurulundan söz etmek istiyorum. 21 Aralık 2023 tarihinde gerçekleştirildi ve yeni kurullar göreve başladı. Minik ama çok önemli bir adımdı. Bizler Nehirden ya da Cüneyne okurları, sanatçıları ya da Akdoğan Yayınevi yazarları olarak evet güzel işler yapıyorduk ama şimdi bir dernek çatısı…
Beylik cümleler vardır hani: “Hayat bir yoldur,” derler ya da “ömür biter, yol bitmez.” Hayat, hakikaten bir yoldur, senelere yayılan, iki yanı çakırdikenli, bazen çiçek kokuları bazen atık kokuları içinde akıp giden; geriye dönüp tekrar aynı yoldan geçmenin, aynı manzarayı görmenin imkânsız olduğu; menzili mezar olan bir yol. Bugün mecâzî anlamlı o yoldan değil, gerçek…
Yeni bir yıl; yeni umutlar, yeni hayaller demektir her şeyden önce. Biz daha iyi bir yıl için yine umutlarımızla, hayallerimizle giriyoruz bu yıla… Ama…
Kalabalık bir ortamda buluştu gözleri.Maskeli yüzlerinde harabelerin çiçeği gözleriTakılı kaldı öylece ama bir dakika ama saatlerce…Niye buradalardı? Niye şimdi? Kim bilir kaç kez teğet geçtiler birbirlerini. Belki bir otobüs durağında, belki bir market kuyruğunda, belki tiyatroda belki.. Ama niye şimdi. Yıllar çok şey alıp yükünü tutmuştu çoktan ikisinden de. O gün işte o gün bi…
Bir eseri okurken eserin yazarı ve hayatını araştırarak mı okursunuz? Yoksa sadece kitabınıza yoğunlaşıp kurguyu sindire sindire okumak mı istersiniz? Yazarın hayatı veyaşadığı dönem eseri için ne kadar belirleyicidir acaba? Bu soruyu kendi adıma cevaplayacak olursam; edebiyat tarihine damga vurmuş yazarların çoğunun sıra dışı olduğunu bildiğimi söyleyebilirim. Çoğu yaşadıkları karşısında olup bitene uyum gösteremeyen, ortalamadan…
Yıldızların okşayışları araladı kirpiklerini; sürpriz yolculuğun coşkusu… Saçlarında Ankara rüzgârı, aklı rüzgârlardan da yukarıda; başlamıştı bir masalı yazmaya… Ne de güzeldi yollar, yârin yüzünde gülücüklerle… Şafağı müjdelerken güneş, cömertçe saçıyordu simlerini, renklerini bizim için çoğaltarak. Sarı sıcakta, ayçiçeği tarlalarının yorgun bireyleri, olgunlaşan başları önde, bizi selamlıyorlardı hasadı beklerken… Anı tazelemek isterken çayırda türlü türlü su…
Seni salılarla salladım ay sardım heveslerin içinGüneşli sabahları süzdüm korkulu düşlerindenBombalardan artan bu amansız çağdaÇaresizliğin kundağında büyüyorsun küskünUzuyor kül rengi huysuz karanlığı insanınKemiriyor yorgun dallarıma yüklediğim senli sevinci Toparlayıp geleceği ısıtacağım günlerinisıcak bir çorba gibiBitecek hüzün sofralarındaki devşirme acılar Koşarım gülüşünle devirerek tiranlarıumut senin rüzgarlı saçlarınUçuşur gözbebeklerinde yedi renktutuşurken kuşların gölgeleri el ele Masalına tutun…
Bana sorarsanız şairi esinleyen, sonrasında yoğun olarak düşünmesine neden olan bireysel ve toplumsal çelişkilerin çarpışmasıdır. Şiir de bu çarpışmalardan çıkar. Buna bağlı sözcüklerle yazılır, buna göre biçimlenir, bir ses edinir. Bireysel de olsa çelişkiler çok boyutludur, en az ikinci bir kişiyi, bir olayı, bir olguyu ve durumu içerisine alır. Örneğin, özgürlüğünüze el konuluyorsa karşınızda bunu…
Bütün kız arkadaşlarım kamburdur Ve hepsi annelerini severler Bütün hayvanlarım zorunludur Mobilya ayakları pencere elleriyle Rüzgâr biçimsizleşiyor…