|

Yüzümde V. Katran

Sıkıldım ölerek yaşamaktan, onca kuşkudan
her gün uyanmak zor kuşların yokluğuna
merak edip de bilmemek korkunç bir şey
dünya böcek olup kemirirken gövdeyi
gücün varsa biraz daha kal
bir daha acının duldasında.

Birden kuruyabilir yaslandığın ağaç
insana da güvenme, tüketilirsin bir gün
unutulursun, atılırsın hayatının dışına
anla, okyanusun karanlık dibindesin
çelik bir kafesin içinde.

Kabul et yıkıldığını, toz olduğunu
nasıl olacaksa, yap işte, biraz daha ufalan
rüzgâra tutun, alıp götürsün seni
hiçbir şey kalmasın yaşadıklarından
nöbetini tutma, solar her çiçek
bir daha uğrama içinin çıkmazına.

Öfkesiydin çekip giden kadınların
küfrederken kullandığın yapayalnız sözcüğün.

Yerin kalmadı kimsenin hayatında
çık kendine kahve al, birkaç paket sigara
geceyi iyi karşıla, saklanacak koyak olsun
uyumaya çalışma, sarıl karanlığına.

O deli belki bir daha sevgilin olur
düşürdüğü yerden kaldırır seni.

                                         Dünya 2023
14. sayıdan

Similar Posts

  • Sabahattin Yalkın, Gülümser Öğütçü Egüz

    1934 Yılında Antakya’da doğan SABAHTTİN YALKIN, Mühendislik mesleğindeki başarılı çalışmalarının yanı sıra, şiirleriyle Antakya’nın kültürel belleğini, Akdeniz’in çok sesli yapısını ve insan sevgisini kuşaktan kuşağa taşıyan önemli bir şair ve yazardı. İlk ve orta öğrenimini Antakya’da tamamladı. İstanbul Teknik Üniversitesi elektrik bölümünü bitirdi. 1960-1976 yılları arasında su taşkınları mühendisi olarak Devlet Su İşlerinde; daha sonra…

  • Kestim Kara Saçlarımı

    4 Kasım 2015 tarihinde aramızdan ayrılan ve 1950‟li yıllardan sonra şiir yazmaya başlayan Gülten Akın, 1940 sonrası Türk edebiyatının önemli şairlerindendir. Yaşadığı dönemde Milliyet gazetesinin kitap ekinin 2008 yılında yaptığı bir anket sonucu, yaşayan en büyük şair unvanını alması onun önemini bir kez daha ortaya koymuştur. 1933 yılında Yozgat‟ta doğan şairin çocukluğu kalabalık bir aile…

  • cennette esen rüzgarlar, Bahri Yıldızbaş

    İnsan diyorum, özellikle öğretmenler, öğretmenlerin sosyal olanları İLE çok sosyal ve hareketli olanları; binlerce insan tanırlar. Çevreleri, okul arkadaşları, öğrencileri, öğretmen arkadaşları, daireden arkadaşları, velileri, sosyal çevreleri, aileler, komşular, akrabalar, dostlar, dost olmayanlar ve niceleri. Çoğunu unuturlar ve bir daha hatırlamazlar.Yolda görseler bile, tanımadıkları olur.Çok azı, bazen akıllarından geçer.Bazılarını, arada bir hatırlarlar.Bazılarını, hep hatırlarlar.Bazılarını, görmek…

  • Özledim

    İstanbul’a doyamadım kiVarsam bir çay bir simit martılar…Güneş doğarken…Güneş doğarken sen ve ben ey İstanbul.Benim içim ısınır senin için hep soğuk.Nur olmazsa iman olmazsa için hep soğuk.Güneş yetmez ki sana.Ağardı saçların, gözlerin etrafı kırışmış, için buruk buruk.Nerde nur nerde iman kalbinde.Martılar şehri bir sen bir ben olsak.

  • Depremin Sesi

    Ey hayat seni bu kadar kıymetli tutuşum ölüm sayesinde. Ölüm bir kere gelecek ama biz her gün ölümlü olduğumuzu unutup tekrar tekrar yaşayacağız günlerimizi. Ta ki ölümle yüzleşeceğimiz dakikalar gelinceye kadar. Bir zamanlar anlam yüklediğimiz eşyalar, kıyafetler ölümün karşısında anlamsız kalacak. Tıpkı yıllarca sol elimin yüzük parmağına taktığım, sevgilim Yaşar’ın hediye ettiği parlak yeşil zümrüt…

  • Hanımeli Perdelerde Kuşlar

    çingene çadırı dünya! göçebe, çigan ve ağlamaklı gülmekli. nebulalar geçer üzerinden, haziran bulutları da… kapkara gözleri var; kıyı kentlere nazır, evlerin birinde bir adamın. elleri titrer, kalbi hızlanır; yalnızlığından içeri kanatları kendi alazıyla yanık, ateş böceği girince. eteklerinde umutlu yaz şarkıları… fotoğraftaki asık suratlı çocuğu düşün. kocaman ve kırgın bakışlarıyla, kalbinde gizlenir o, sezdiği tüm…

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir