ELLERİNDEN ÖPERİM DENİZ
zamanın ördüğü fırtına
yaşanan bunca acı
aklımdan uçar gider seni görünce
bir ana kucağısın
insanı bağrına basan
kederi tasayı unutturan
çocuk olurum
kumsalında mutluluk
dalgalı eteğinde
sevinçten bir çığlık
tutuşur umudun elleri
kuşlar içimde sonsuz mavi
cıvıldar söz dinlemez ufkum
aşka döner yeryüzü
insanmışım derim
özgürmüşüm meğer
ne eşsiz yaşam
ne muazzam dünyasın sen
ellerinden öperim deniz
Fazlı Humar