ESARETİN ADI YOK, Nadire Öksüz
vagondan
boyu kadar uzayan gölgesi girdi önce ..
Kapkara peçenin ardından bakan
iri zeytin tanesi gözlerinde
taşıdığı umudu ile
Gürültü ile oturdu sessizliğine inat.
yan koltukta düşüncelerine yer açtı
kapladığı yer şuncacık koca alemde…
gözleri iri zeytin taneciği .
birazdan uzun ve koyu bir karaya çalacak olan
geceye bakıyordu pencereden.
Vagonda cılız bir gün ışığı
Vagonda renkli kadın yüzleri
bakışları kavruk parmaklarına kaydı..
karşıdaki bir çft elin
kırmızı boyalı tırnaklarına kayan
iri zeytin tanesi gözbebekleri büyüdü…
Ellerini kenetleyip
gizlendi; kırmızı bir düşün içine.
Yan koltukta oturan düşünceleriyle
amansız bir savaş başladı…
tren bozkırı andıran
tekdüze gecekondular arasından
büyük bir gürültü ile akıp gidiyordu.
Vagondaki yapay rüzgara bıraktı
zeytin karası gözlerine eş tutsaklığını…
38. sayıdan