mahallede hayalet

Toprak ölmek üzere sıcaktan
temmuzun bir öfkesi var
acıyı kaynatıyor ama kalbi daha iyi insandan.

Kalkıp yıkanmalı
yoksa solacak tenindeki çiçekler.

Sonra avut kendini
arada bir uğra geçmişteki günlere
Affan Dede yok, ona sayacak paran da
serçeleri düşün
kaybolduğun saklambaç oyununu
çocukluğun çıkıp gelecektir köşeden.

Yeter ki sıcak tut avuçlarını
anıları üşütme, onlar da bakım ister
aşk da öyledir
kanatılırsa bir daha hiç iyileşmez.

İçin başka, dışın başka yanıyor
bir mavi alevsin işte
istesen de soğutamazsın acılarını.

Hayatına sahip çık
sen olma sakın
mahallede görülen o hayalet.

5. sayıdan