dilimde kimsesiz küfür, Leyla Karataş
Kendime saklandım
Giz içimizdeymiş
Hurafe dükkânları açık
Çamur, çıplak yüreğim…
Deli olmasam nasıl dayanırım zalime
Kuru bir yaprak misali sevgiler
Darağacına çıksam ne çare
Ben de kuruyum…
Varsın öfkeli desinler bana
Dilimin kemiği susar
Odalarda sessiz türküler
İnci taneleri dökülür toprağa
İzbe sokaklarda ulu orta pislik
Bu ben miyim, sen misin….
Saklandım kendime
Gözümüzde mavi ateş
Dilimizde kimsesiz küfür
Korkuyorlar cesaretimizden
Bir yanımız göçük
Sağımızda çukur
Solumuza yüklenen ağır em
Hangi yaramı sarsanız bilmem
Kimim ben….
Buzdan saraylara soktular
Isınamam
Kendine sarılan ağaçlar gibiyim
Baharı bekleyen
Neredeyim ben
Üstüm başım gökyüzü
Köşelerimizde can sesleri..
2. sayıdan
