Sesleniş

Ölümlü dünyada bir taşım kaldı baki,
Uzanır semaya doğru, ağaç misali.
Yazılmış üstüne adımla, dört beyit mani,
Aşılmaz, çıkılmaz, viran yerdeyim.


Dört yanı çamurdan, duvarsız toprak yapı,
Ne göğe bakan pencere, ne çıkacak bir kapı,
Bir garip mahpushane, demirsiz atılmış harcı,
Aşılmaz, çıkılmaz, viran yerdeyim.

Similar Posts

  • Küçürek Öyküler

    Mavi Tren Bu adam belki de bin yıldır dağbaşında yapayalnız. Sabahın kızıl atlı süvarileri ile arkadaş. Her tren ona merhaba diyor olmalı. Her yolcu kim olduğunu merak ediyor. Bahar çiçekleri eflatun ve alacalı… Eğilip birini kopardı adam. Gökyüzüne doğru uzattı. Ne kadar da yorgun görünüyordu ve yaralı. Başında en eski masalların faili meçhul uğultusu. Saçları…

  • hasır şapka, Mehmet Rayman

    bir kadın geçiyorkendi sokağından içeriüstünde kalmışiki numara çoraplarınboydan boya kaçık izleriyeni çözülmüş bir düğüm gibikertiğinden acıyor yara suların yolunu gözlüyorboşluğa bakan gürültümasallara değindikçe genişliyoriçinde kaldığımız dünyabir dönüşüm aksanı esrik dilimizbuğulu gözlerin toz pembe bir kadın geçiyorafsunlu giysiler içindekuzey afrika kıyılarına vuran dalgalarbizim okuduğumuz deniz savaşlarıhiç yansıtmıyor ak denizin sıcak sularınıtepside geliyor raks eden kadınlarkıvrak bellerin…

  • Özledim

    İstanbul’a doyamadım kiVarsam bir çay bir simit martılar…Güneş doğarken…Güneş doğarken sen ve ben ey İstanbul.Benim içim ısınır senin için hep soğuk.Nur olmazsa iman olmazsa için hep soğuk.Güneş yetmez ki sana.Ağardı saçların, gözlerin etrafı kırışmış, için buruk buruk.Nerde nur nerde iman kalbinde.Martılar şehri bir sen bir ben olsak.

  • Yazıyorum, öyleyse varım

    Tuğçe Yerdelenyerdelen.t@gmail.comköşe adı: Yazıyorum, öyleyse varımArtık sona ermeli “İnsan topluluğu kadın ve erkek denilen iki cins insandan mürekkeptir. Kabil midir ki; bu kütlenin bir parçasını ilerletelim, ötekini ihmal edelim de kütlenin bütünlüğü ilerleyebilsin? Mümkün müdür ki; bir cismin yarısı toprağa zincirlerle bağlı kaldıkça öteki kısmı göklere yükselebilsin?” Mustafa Kemal Atatürk İstisnasız her gün aynı acı…

  • gökyüzünde

    Gece yarısı yıldızları seyrederkenSeni gördüm gökyüzünde birdenHayal mi gerçek mi bilmemTutmak istedim o an elindenKızdın bana anidenYıldızlara beni anlattın nedenSanki beni çağırdın gökyüzündenanladım dönmüyor hiç gidenSerap bu gözüme gözükenSeni istedim sensizim neden?Bekliyorum geleceksin anidenKalbim duruverir belki birdenSen gökyüzünden inerken 6. sayıdan

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir