Atatürk olsun
Kazım Karabekir olsun
Türkiye’de
Özgürlük olsun
Şehitlerimize kurban olsun
1919’da başladı savaş
Adı Kurtuluş Savaşı
Ardından kongreler
Ardında da meclis açılışı
Tüm dünya kabul etti
Bağımsızlığımızı…
4 yıl sonunda
Yıl 1923’te
Savaş kazanıldı.
Cumhuriyet kuruldu
Fabrikalar açıldı
Devrimler yapıldı
Ülke yeniden kuruldu.
(*) Angora Sınav İlkokulu 4. Sınıf Öğrencisi
‘’İzmir’e geldim, sana uğramak istiyorum, özledim seni Selma’’ dedi. Görüşmeyeli çok olmuştu. Üniversiteden en yakın arkadaşımdı. İyi anlaşırdık. O Samsun’dan, ben İzmir’den gelmiş, yurtta aynı odayı paylaşıyorduk, yataklarımız yakındı. Selma güzel fal bakıyordu, maddi olarak zorlandığını hisseder kahveleri ben ısmarlardım. Çoğu geceler hem kahvelerimizi yudumlar, sohbet eder, günlük yaşadıklarımızı, sıkıntılarımızı hayallerimizi paylaşırdık. Mezun olduktan sonra…
İsmail rutubet kokusunun, çürük meyve kokularına karıştığı karanlık hücresinde gözlerini açtı. Kendini iri bir taş kadar ağır hissediyordu. Etrafına bakındı. “Yine bayıldım herhalde!” diye düşündü. Hesaplarına göre iki gündür buradaydı. Fakat tepesinde parıldaması gereken güneşi bir süredir göremediğinden, şu anda gece mi yoksa gündüz mü bilemiyordu. Bir de kaldığı hücre öyle küçüktü ki dinlenebilmek için…
Kaynak: Wikipedia, mitoloji.org
değişmemeliydi. Ama her şey peri masalı gibi olmadı. Yaşanan yanlış anlaşılmalar arayı açtı. Sonunda özür dileyen o oldu, konu kapandı ve aynı kızıl saçlı kız hala arkadaşıydı. Bu iki buçuk yıl boyunca Irmak’ın saçları yine farklı farklı renklere büründü. O, bu değişiklikleri artık kanıksamıştı. Bir gün Irmak, saçını daha koyu bir renge boyattı. Koyu renkler…
Oyun oynayalım güzel güzelYakar top olsun saklambaç olsun Hadi! Arkadaşlar hep birlikte yenelimŞu oyunu Hayal erimizle oyun kuralım Hamsi olsun balık saklambacı olsunOyunlar, hayallerimiz güzelHayallerimiz oyunlarla güzelOyun oynayın çocuklar Angora Sınav İlkokulu 4. Sınıf Öğrencisi
Ceyhun Atuf Kansu Okuması Bağımsızlık Gülü: Halkın, Acının ve Özgürlüğün Şiiri Ceyhun Atuf Kansu’nun şiirinde halk, yalnızca yüceltilen bir imge değil; sorumluluk alan, acı çeken, direnen ve özgürlüğü kendi eliyle kurmak zorunda olan tarihsel bir öznedir. “Eziyorum dedi, işte: kollarım tanık olsun, Utancımı eziyorum ve göğsümde büyüttüğünüz, O pis düzen biti, hanfendiler beyfendiler!” Bir İşçinin…