Mehmet Rayman

dağılan okullara baktımçocukların yüzünden boşalıyorkapkara bir hüzün dalgasızılgıt çeken kadınların eşiğindetapusuz ölümler sıralı bu çılgın paylaşımın arka yüzübahçe duvarını saran ısırgan otlarıdokunduğumuz yerden dalıyorelimizin içindeki can odacıklarınıdiktiğimiz ağaçların gölgesine kurulmuşuzaktan izliyor dilenen çocukları bir çerçi gibi geçtim sokaklarıçocuklar için aldığım öte beribir fişek kırık leblebi halkalı şekerdaha eve girmeden bittiipliğin iğine dolanmış dünyayumağından sıyrılmış gece…

bir kadın geçiyorkendi sokağından içeriüstünde kalmışiki numara çoraplarınboydan boya kaçık izleriyeni çözülmüş bir düğüm gibikertiğinden acıyor yara suların yolunu gözlüyorboşluğa bakan gürültümasallara değindikçe genişliyoriçinde kaldığımız dünyabir dönüşüm aksanı esrik dilimizbuğulu gözlerin toz pembe bir kadın geçiyorafsunlu giysiler içindekuzey afrika kıyılarına vuran dalgalarbizim okuduğumuz deniz savaşlarıhiç yansıtmıyor ak denizin sıcak sularınıtepside geliyor raks eden kadınlarkıvrak bellerin…