Toprak ölmek üzere sıcaktantemmuzun bir öfkesi varacıyı kaynatıyor ama kalbi daha iyi insandan. Kalkıp yıkanmalıyoksa solacak tenindeki çiçekler. Sonra avut kendiniarada bir uğra geçmişteki günlereAffan Dede yok, ona sayacak paran daserçeleri düşünkaybolduğun saklambaç oyununuçocukluğun çıkıp gelecektir köşeden. Yeter ki sıcak tut avuçlarınıanıları üşütme, onlar da bakım isteraşk da öyledirkanatılırsa bir daha hiç iyileşmez. İçin başka,…
Rutin her ne kadar evrenin ortak dili olsa da insan tekdüzelikten sıkılan bir varlık. Hele ki şairler; amansız bir tekrarın baskı ve sıkıntısından şiire sığınırlar, şiir yazarken kullandıkları dilin -ki bu genellikle anadilleridir- bütün olanaklarından yararlanmak isterler. Hatta o dilin içinde özel bir dil kurma arayışına girerler. Şiirde imge, şairin dile ve anlama yönelik bu…
Leyla Karataş, şiir yüklü bir bulut gibi bereketli… Kadın duyarlığından yıllar yılı damıttıklarını lirik ve dokunaklı dizelere dönüştürüyor. Mendilimdeki Kanaviçe şairin ikinci şiir kitabı. Tema açısından son derece farklı renkler taşıyan, eser duygularını yansıtmakta tereddüt etmeyen bir kaleme ait. Bu nedenle olsa gerek okurun üzerinde “ben” öznesinden yola çıkıp “biz” e ulaşmasına olanak tanıyor. Hırkası…
Rüzgârlı Orman’daki ufak tefek endamlı portakal ağacı; birdenbire ışıldamaya başlayan günlere bakarak şaştı, yine bahar geliyordu. Aceleci ve sevimli bir yolcu gibi üstelik!Asırlık çınarların, yeni yetme gürgenlerin, başları bulutlara değen kavakların, iğne yapraklı çam ağaçlarının, söğütlerin ve palamutların arasında yapayalnızdı. Çevresinde anne babası, kardeşleri ya da akrabaları yoktu.Nereden gelmişti acaba tohumu? Yoksa biri onu fidanken…
Anadolu coğrafyasının önemli bir bölümü deprem kuşağında. Binlerce yıldır bize yurt olan ülkemiz fay hatlarının üzerinde bir o yana bir bu yana savruluyor. 6 Şubat depremi gecenin bir yarısında vurdu on binlerce insanımızı. Hepsi öylesine korkunç bir sarsıntı karşısında uyanmış olmalılar. Fakat ne yazık ki çoğu kaçamadı. Anne babaları evlatlarından, evlatları anne babalarından, eşleri birbirinden…
güneşli perdelerdekibütün çiy yeşili esir kuşlar,bir günazat olmalı.gök taşları yağmalıayak tırnaklarına.havada haziranortası sessizliği… yitip gidebilmeli bir bulut,ardına bile bakmadan.oyalı el havlularınıkendi içe dönük evrenlerineterk ederek…küçüldükçe küçülmeli boşluk;beyaz hem de mağrur… seviniz, der eşyabilindik lehçesiyle.çığlık çığlığa…ve insan yorgun argın,algıları kapalı. hani tombul ve pembeavuç içleri bebeklerin…hani yeni yeni öğrenilen sözcükler!sardunyalar, ortanca veküstüm çiçekleri…bütün bir dünya hızlakendisinden…
“Bir yanımda mutlaka senÖbür yanım acıyla dolarakÜstümüzdeki gökyüzünüTek tek yıldızlarla donatarakHatta çoğalarakGeçip gidiyor hayat önümüzden” Halit Özboyacı, şiirimizde geleneksel yapı ile modern duyarlılığı harmanlayan bir şair, onun şiiri lirik ve toplumcu gerçekçi çizgide ilerler. Sanatsal gelişimi, gençlik yıllarındaki lirik heyecanlardan olgunluk dönemindeki derin felsefi ve toplumsal arayışlara doğru evrim gösterir. İlk dönem şiirlerinde memleket manzaraları,…
Bu yazarın Akdoğan Yayın Ağı içerisindeki diğer yazılarına aşağıdaki bağlantılardan ulaşabilirsiniz.