Denizlere
Özlemle geçti bütün bir kış
Ey kırlangıç ömrüm
Savrulurken tipide yaprak
Uğuldarken ağıdı ölümün
Ak bir gergefe
Karanfilcileyin işle.
Belki sen de anımsarsın
Sırılsıklam siyah
Bir geceydi her yanım
Ağladık ardından
Erken koşan ceylanın.
Saklıyorum derin göğe kendimi
Sarı rüzgârın bozkır yalnızlığından
Sorulsam
Ansa dağlar
Denizleri anlatıyorum.
6. sayıdan
Türk Mitolojisinde Ak Sembolizmi Ak Ana, Ak Ata ve Göksel İyilik Varlıkları Türk, Altay, Tatar, Yakut, Çuvaş ve Moğol mitolojik geleneklerinde su, ışık, beyazlık, doğurganlık, bereket ve yaratılış fikri etrafında şekillenen kutsal varlıklar. Ak Ana Yaratılışın başlangıcında sonsuz sulardan çıkan, Ülgen’e yaratma ilhamını veren deniz tanrıçası. Ak Ata Suların ezeli başlangıcını ve yaratıcı gücünü temsil…
Nehirden Dergisi’nin Mart-Nisan 2026 ve Mayıs-Haziran 2026 sayılarında yayımlanan yazı dizimizin 1.ve 2. bölümünde de yer aldığı üzere, yaşanmışlıklarımızın bir yansıması olarak kalbimizde hissedilenler; önce sözlere, sonra notalarla yoğrulup nesiller boyu unutulmaz eşsiz musiki eserlerine dönüşerek, nesilden nesile aktarılan, gönlümüzde iz bırakan şarkılarımıza ve türkülerimize dönüşürler.Yıllar boyu doyumsuzdurlar ve her seferinde aynı duygu, aynı hazla…
Zelzele ya da deprem, bu olguyla ilk tanıştığımda beş yaşlarındaydım. Bir kış günü, akşamın yeryüzüne yeni indiği bir vakitti, sobanın başında yere çömelmiş patates soyan annem, birden başını korkuyla kaldırdı, yüzüme baktı, “Yer oynadı.” dedi. “Yer oynaması” kelimesini ilk kez orada duydum, annemin korku dolu gözleriyle zihnimde özdeşleşti o kelime.Güzeller güzeli ülkem, 6 Şubat’tan beri…
Yıl 24 Ocak 1972Kalem kırıldı. Ey siz insanlar, ey siz hayvanlar,Onların doğduğu ve onların öldüğü yerler ağlıyor şimdi,Kalkın ayağa. Zalim bir mahkeme, zalim bir karar,Yok oluyor gencecik fidanlar,Onlar ki, daha çocuktular,Onlar ki, daha gençtiler, Ey siz insanlar, ey siz hayvanlar,Kalkın ayağa.İtiraz edin, haykırın,Deniz, Hüseyin ve Yusuf gidiyorlar dar ağacına… “İdamlar Yürüklükte”, “İdamlar Onaylandı” dedi gazeteler,Sen…
İçimde köpürüp taşanbir özlem eskiye dairne zaman kapasam gözlerimidipsiz karanlıklardanyıldızlar yağardolanır sevdalı bir rüzgardallarında çamlarınodam deniz kokargitar çalar sahilde, yalnız bir çocuk susar denizmartılar susar Sarmaşık sokak çamlı bahçehani hep özlediğim o ahşap evdeuyuyup kalmışkenşiir defterim elimdeannem gelir usulcaüstümü örteralnımda sıcak nefesihep on sekizimdene zaman kapasam gözlerimi.. 38. sayıdan
1934 Yılında Antakya’da doğan SABAHTTİN YALKIN, Mühendislik mesleğindeki başarılı çalışmalarının yanı sıra, şiirleriyle Antakya’nın kültürel belleğini, Akdeniz’in çok sesli yapısını ve insan sevgisini kuşaktan kuşağa taşıyan önemli bir şair ve yazardı. İlk ve orta öğrenimini Antakya’da tamamladı. İstanbul Teknik Üniversitesi elektrik bölümünü bitirdi. 1960-1976 yılları arasında su taşkınları mühendisi olarak Devlet Su İşlerinde; daha sonra…