Tren Garı

Arkalığı yoktu
oturup gövdeni devirdiğin bankın
“Aman dikkat edin hanımefendi” deyip
görünmez ellerimle tutup
düşmekten kurtarmıştım seni
O vakit çevirmiştin yüzünü yüzüme
Hangi kentin yağmur sonrası ormanıydı
esmer teninde yeşil gözlerin bilmem
Bilmem
nerden gelirsin
nereye gidersin
Lakin o gün
bir ben bıraktım tren garında
Tekrardan döndüğünde
masalsı yüzün ve gözlerinle
ormanı olması için yüreğimin…

Similar Posts

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir