Nisan Ezgisi, Aslı Özer
Nisan da gidiyor
sokakları bomboş bırakıp öyle
bahara uyanan ağaçları
yalnız bırakıp öyle gidiyor
Mayıs gelir papatyalarıyla
serin ılık esen o akşamüstlerinde
bir balkondan karşılamak umutları
hayalinde uzanıp çimenlerin
ve yaz geldiğinde
kokusunda kaybolup bir deniz tuzunun
kum tanelerini silkeleriz omzumuzdan
sessizce kavuşuruz belki
bir tadımlık yaşamaya