HİÇ ORMANIM YANMADI
Yazar: Leyla KARATAŞ
Özlemin rengi olur mu
Anlatabilir mi uzak kalmışlığı dağın tepesi
Hiç umulmadık sevinçleri getirir mi rüzgâr
Saklar mı perdelerdeki çiçekler, güzün ahengini
Her gün köşe başında yırtık yürekleriyle dilenecek kötülük
Her gün
Dinginlik denizinde yosun süzülüşü gibi midir huzur
Dinle dinle kızım
Akıyor ığıl ığıl içimizdeki har
Kendi kendine iyileşeceksin
Özlemin rengi olmaz kızım
Yansıyandır
Sen on bir yaşındaydın
Haksızlığa alevlendim bir sustalı ucunda
Elin eteğin yüzün sesin
Çakmak çakmak bakışın
Ayağında yoktu kırmızı ayakkabın
Soramadım
Yayından çıktı ok
Leylim, kızım
Kamacı Yaşar’ı yürek sesi
Ormanların yanmasın
Kendini kazanmayı seç
Bu yazı, Nehirden Kültür Sanat ve Edebiyat Bülteni’nin 12. sayısında yayımlanmıştır.
