Kanın sıcaklığıyla yazıldı şiirler
Bedenine
Senin sesindi sokaklara saplanan bıçak
Saç örgülerini kesen makas
Senin sesindi
Bu göğsümüzde duran türkü
Kiminiz tabut olup taşındınız omuzlarda
Kiminiz slogan olup yazıldınız pankartlara
Şeref ararlar namus ararlar
Ölü bedenleri üstünde
Sayıları her gün artan kadınların
Hem Türk hem de İtalyan vatandaşı olan Ferzan Özpetek İstanbul’da doğar. Yirmili yaşlarından beri İtalya’da yaşayan yönetmen orada sinema tarihi, sanat tarihi, kostüm dersleri alır ve yönetmen yardımcılığı ile de sinemaya adım atar.İlk filmi Hamam’ı 1997’de çeker. Daha ilk filminde iyi bir yönetmenle karşı karşıya olduğumuzu anlarız. Hamam’da bir İtalyan’ın gözüyle İstanbul’u gezerken, Türkiye’yi özellikle…
“Sonunda başardın. Sonunda geldin. İşte buradasın Barkın. Antarktika’ya hoş geldin Barkın.” “ANTARKTİKA SENİN ANTARKTİKA KİMSENİN”. İlginç bir söz değil mi? Antarktika bizim ama aynı zamanda hiç birimizin.Antarktika senin Antarktika kimsenin, çocukluğundan beri Antarktika hayalleri kuran ve bunu gerçekleştirmeyi başarmış bir gezginin, Barkın Laçin Özdemir’in kitabı. Ani bir kararla yola düşüp ve yine ani bir kararla…
dinle karıncaların ayak sesinidinle uğultusu derinden yankılanan sesikelebek kanadında gücü / esen yelisümbülün boyun büküşünü suyun sevincini dinle toprak ananın sıcak sesiniekinden gelen hışırtıyı, başağın gürlemesiniçiçeğe bağdaş kuran tırtılı / yaprağın ince hüznünühıçkıran suyun akışını dinle gök anadan ipliği dolanan yaşamın gürleyen sesiniiki kalbin kadeh tokuşturuşunupencereden dedikoducu fesleğenleri vekadının gülüşündeki dinmeyen ateşi dinle unut katladığın…
Bestekâr sokakta yaz yeni başlıyordu, o gece mehtap, sokağın tüm evlerini parlament mavisiyle aydınlık, parlak, gölgeli ve ısrarcı bir şekilde aydınlatıyordu. Tüm sokak derin bir uykudayken bir tek pencereden iki akrobat lambasının ışıkları yanıyor, açık pencerenin esintisiyle dalgalanan tülün arkasında iki mimarlık öğrencisi kız, iki ayrı çizim masasında başlarını kaldırmadan çizim yapıyorlardı. Günlerdir çok uykusuz…
Gökyüzüne bakVerdiğin mavi çiçeklereGüneşli bir günde dışarıyaGöremiyorsun değil mi? Yere bakEskittiğimiz sokaklaraYağmurlu bir günde dışarıyaGöremiyorsun değil mi? Yanar gözlerin hasretleÇınlar kulakların matem yeliyleÜşür ellerin düşen tanelerleBiz birbirimizi göremeyiz. 14. sayıdan
23 Nisan’daAçıldı meclisBağımsız oldukEgemen olduk Çocuklar mutluÜlke bağımsızBiz bağımsızBir ülkeyiz, tekiz. (*) Angora Sınav İlkokulu 4. Sınıf Öğrencisi