Güneşin bir adı vardı
Gözlerine dokununca anladım.
Yaşamın ,sevdasına yakalandim ellerinde
Şiir misali oldum sesinde
Yakın bir andı izlarini yaşadım
Huzurun rüzgarıni yaşadım
Sesini duyunca
İlk ve tek ses de titreyen sesim oldu
Bakıp geçmeden gökyüzüne
Uğrayıp sesine varıp
Arşın sevdasına ulaşan bir yürek oldum.
Bir eski şarkıyla gelir uzaktanŞöyle bir maziye dalar gözlerinÖnce ümitlenir bir heves ileSonra hüzünlenir dolar gözlerin Yeğinleşir derdim gelir velhasılSilahsız pusatsız öldürur asılBiraz kahve rengi birazcık yeşilBazende maviye çalar gözlerin Bir mum ışığinda gelir de sızıZamanin içinde titrerken maziDiyardan diyara gönderir bazıBir ordan oraya salar gözlerin Ömrü törpüleyen zaman çarkı mıŞiir mi şarkı mı yoksa…
Arkadaşlarımla o gece uzanmış Ay’ı izliyoruz. Kımıldamadan, sessizce, üstümüzdeki yüklerle… Soğuk yeller ve dalgalar bizi unutup ve hatta bilerek unutup gidiyor. Sanki orada kalmamızı istermiş gibi. Mezarlıkta sıradan bir gece miydi? Yoksa suçlarımız mı fazla gelmişti? VARIŞ Kaplumbağa ormanda yürüyordu. Tavşan ise zıplıyordu. Zifiride ölüm ikisini de alıp götürüyor. Sorarsanız ikisi de ilerledi. Biri yavaş…
Veysel Çolak’tan iki şiirli anı Şiir Kâğıt Tütün Cemal Süreya “Beni Öp Sonra Doğur Beni” (1973) adlı kitabını yayımladığında on dokuz yaşındaydım. Şiirlerim Memet Fuat’ın çıkardığı Yeni Dergi’de yayımlanıyordu. O günlerin birinde Arif Damar’ın Suadiye’deki Yeryüzü Kitabevi’ne uğradım. Erken saatlerde gitmiştim. Bütün günümü kitabevinde geçirdim. Akşamına da Cemal Süreya ile buluştuk. Böyle tanışmıştım onunla. Bana…
Ailece yemekleri çok lezzetli self servis olan mekanda menülerimizi aldıktan sonra yerimize geçtik. O zaman 6 yaşında olan oğlumuz çatalını yere düşürdü. Yenisini almaya kasaya doğru yöneldiğimde bir kadının garsonun karşısına geçip sinirli bir şekilde bir şeyler söylediğini gördüm. Yaklaştığımda kendimi Türkiye değil de Florida’da bir restoranda hissettirdi kadının sözleri. O an sanki 1,52’ lik…
Bestekâr sokakta yaz yeni başlıyordu, o gece mehtap, sokağın tüm evlerini parlament mavisiyle aydınlık, parlak, gölgeli ve ısrarcı bir şekilde aydınlatıyordu. Tüm sokak derin bir uykudayken bir tek pencereden iki akrobat lambasının ışıkları yanıyor, açık pencerenin esintisiyle dalgalanan tülün arkasında iki mimarlık öğrencisi kız, iki ayrı çizim masasında başlarını kaldırmadan çizim yapıyorlardı. Günlerdir çok uykusuz…
Yıl 1919’ken kalktım sabah erkendenBir de baktım düşmanlar geliyor dört bir yerdenHemen yanlarına koştumCepheden cepheye kahroldum Ben de askerler gibi çalıştımCephane taşıdım, yemekler yaptımAskerlerin yaralarını sardımSavaşa devam etsinler diye Bak işte dört yılın sonunda çabaladık kazandıkYardımlaşarak özgüvenimizi üst seviyeye çıkardıkTürk halkı sayesindeBağımsızlığımızı ortaya çıkardık (*) Angora Sınav İlkokulu 4. Sınıf Öğrencisi