KİM BİLİR
Yazar: Saadet YİĞİT
Daha bir yaklaştığını anlıyorunı
\nAkşını olup da uzaklaştığın anda
\nÇaresizlikten oturup ağlıyorum
\nBir başka büyüyorsun içimde, bir başka…
\nSen kanımda varken yanımda değilsen
\nNasıl ağlamam, nasıl kızmam tanrıya
\nBeni bırakıp gittiğinde bir bilsen
\nUmut gemim nasıl vuruyor kıyıya…
\nÖyle acı ki yokluğun tarifsiz
\nSivri bıçaklar saplanıyor bağrıma
\nÇaresizim, korkunç kederliyim sensiz
\nÖlürüm sen doğmazsan sabahlarıma…
\nDüşünmek istesem ne çok şey varmış
\nHayat kiminine çok bol, kimine darmış
\nRuhumu ateşten bir gömlek sarmış
\nÇıkarsam olmuyor, giysem olmuyor…
\nYaşamanm bazen bir anlamı yok
\nSevinci varsa da acısı pek çok
\nNeden gülen az da ağlayan pek çok
\nSormasam olmuyor, sorsam olmuyor…
\nHep kaybeden iyilik, kazanansa kötülük
\nDuygular isyanda hep bölük pörçük
\nisyanımı dile getirmek için bir dörtlük
\nYazmasam olmuyor, yazsam olmuyor…
\nKimi gök yalancı, kiminde bol bahane
\nDüşündüm de tüm bunlardan bahane
\nKonu»am olmuyor, sussam olmuyor…
\nAKŞAMLA GELEN
Bu yazı, Nehirden Kültür Sanat ve Edebiyat Bülteni’nin 12. sayısında yayımlanmıştır.
