Baksana ne güzel dalgalanıyor
Şerefle göklerde canım bayrağım
Bağımsızlığımızı temsil ediyor
Şerefle dalgalanıyor canım bayrağım
Bayrak benim kimliğimdir
Özgürlüğümün bir belirtisidir
Kırmızı beyaz ay yıldızlı bayrağım
Şerefle dalgalanıyor canım bayrağım
Baksana ben özgürüm
Baksana ben mutluyum
Kırmızı beyaz ay yıldızlı bayrağım
Şerefle dalgalanıyor canım bayrağım
(*) Angora Sınav İlkokulu 4. Sınıf Öğrencisi
Bilgisayarda ya da cep telefonunda oynadığınız oyunu kabettiğinizde “Game Over’’ yazar ve oyun biter. Tekrar oynamak isterseniz yeniden başlamanız gerekir, aynı yeniden doğmak gibi. Ama hayat öyle değilir! İyi de olsanız, kötü de olsanız selanız okunur, cenaze namazınız kılınır. Başka bir inanca sahipseniz ona uygun ritüeller ve vecibeler yerine getirilir. Çok sevilen biri olsanız bile…
Çayyolu’ndaki tek basılı yayın organı olan Nehirden Kültür Sanat ve Edebiyat Bülteni’nin dördüncü sayısı ile huzurlarınızda olmaktan büyük bir mutluluk duyuyoruz.Geçen bir ay içinde sadece Nehirden’i değil bütün Çayyolu’nu etkileyecek önemli görüşmeler yaptık, gelişmelere imza attık. Bu süre içinde kadromuzdan ayrılanlar oldu, yeni katılımlar oldu ama sonuçta üçüncü sayımızdan çok daha güçlüyüz. Bu gücün ilk…
“Uzun ömürlü bir ağaca” benziyordu Yılmaz Gruda; çok dallı, sayısız meyveli…Elleri, kolları ve başı “gökyüzünü imâ” ediyordu. Gövdesi topraktan beslenircesine güçlü; “bilgelik ve daima öğrenmek / öğretmek” isteğiyle sarınıp-sarmalanmış.“Halkım” diyordu her yazmak eylemine koyulduğunda, sahneye çıktığında, kamera karşısına geçtiğinde. “Halkımdan aldığımı, halkıma misliyle ödemeliyim.” Dil’i sanat, yolu yöntemi yine sanattı. Edebiyat, tiyatro, sinema, hatta reklamcılık……
Acıma bana kurban olamYalnız beni duy başka bir şey istememMektup yaz sayfalarca beni anlatanBazen sevgi dolu, bazen de sitem… Kadeh kadeh bakma gözlerime öyleSızlatma içlendirme beniYalanda olsa sevdiğini söyleÜzme, tutsağın olan kalbimi… Beni gör, beni anla, beni öldürNedenini sorma bu karamsarlığınBir tren olmuş alın yazımBeni sana ve yalnızlığa götürür… 14. sayıdan
‘’Adam kadına SENİ SEVİYORUM dedi. Kadın adamın gözlerinin içine baktı ve nasıl seviyorsun diye sordu ? Adam, bitmeyen bir şarkı gibi, parlayan bir elmas gibi, solmayan renkli bir fotoğraf gibi ve dokunmaya kıyamadığım beyaz bir kuğu gibi SEVİYORUM SENİ’’ diye cevap verdi..Peki siz, sevmek için neyi bekliyorsunuz ? Şartların uygun olmasını mı, veya meşguliyetinizin azalmasını…
Eskiden beri yazılagelen toplumcu gerçekçi şiirlerde insan, yaşam, hürriyet konuları sürekli işlenmiştir. İçerdiği anlamlar üzerinden şairler şiirlerini kurgulamışlardır bir gelenek halinde. 1940’lı toplumcu şiirler üzerine görüşler, düşünceler edebiyat çevrelerinde bazı eleştirmenler, kimi kalemler tarafındanyazılmış, çizilmiştir günümüze kadar.Salâh Birsel “ Şiir Dersi” başlıklı şiirde okuyucunun dikkatini bu konu üzerine çekiyor. Şiirde konu ettiği şiirlere ve şairlere…