Rehberim Sizsiniz

Minnettarım sizlere,
Öğrenciyi evlat gören,
Asalet timsali,
Babacan öğretmenlerim,
Ayrıdır bende yeriniz,
İnsan kaybetmek değil,
Kazanmak, hedefiniz,
Unutulur mu?
Destekleriniz

Sayenizde,
Çalışıyorum,
Hayatı ders biliyorum,
Saygılarımla, sevgilerimle,
Ellerinizden öpüyorum
İşleyen demir ışıldar,
Eğitim aşkıyla yanar,
Çağdaş uygarlık seviyesinde insan,
Dağlar deler,
Denizler aşar
Dayanağım,
Aşıladığınız umutlar,
Olsun isterim,
Mutlu yaşam,
Bu yolda,
Arkadaşım ve rehberim sizsiniz

5. sayıdan

Similar Posts

  • hafızamdaki tiyatro

    Henüz beş altı yaşlarındayken annemin eteğini çekiştirip dururken bulmuştum kendimi Çan Tiyatrosu’nun önünde. O kadar miniciktim ki, tiyatro denilen yer bana devasa bir abide gibi gözükmüştü. Hayal meyal hatırlıyorum; merdivenlerden adım adım çıkıp yerime oturduğumda karşımda duran o kırmızı kadife perde, arkasında hangi sırları barındırıyor diye çok merak etmiştim. Perde aralandığında rengarenk bir dünya çıkmıştı…

  • kadınca bir kitap kadından insana dair: mendilimdeki kanaviçe, Hatice Eğilmez Kaya

    Leyla Karataş, şiir yüklü bir bulut gibi bereketli… Kadın duyarlığından yıllar yılı damıttıklarını lirik ve dokunaklı dizelere dönüştürüyor. Mendilimdeki Kanaviçe şairin ikinci şiir kitabı. Tema açısından son derece farklı renkler taşıyan, eser duygularını yansıtmakta tereddüt etmeyen bir kaleme ait. Bu nedenle olsa gerek okurun üzerinde “ben” öznesinden yola çıkıp “biz” e ulaşmasına olanak tanıyor. Hırkası…

  • insan ne vakit ölür?, Leyla Karataş

    Gül kurusu duygular, yarım yaşamlar Ne çok özleriz o saflığı Ruhlarımıza hapsolmuş takvim yaprakları bir bir düşer Kelime dağarcıklarını dinleyen ufuk sordu Lekesiz mutluluk kitabı yazılmadı mı Küfür gibi dile gelir ikilemler İçime dokunur güle dokunmamış gamsız uykular Yüzümüze vuran derdest sabahları Bilemezsiniz Aslında gidilecek yer hiç olmamıştır Kucaklayacak şafak Sürüklenir ığıl ığıl birbirine günle…

  • Özledim

    İstanbul’a doyamadım kiVarsam bir çay bir simit martılar…Güneş doğarken…Güneş doğarken sen ve ben ey İstanbul.Benim içim ısınır senin için hep soğuk.Nur olmazsa iman olmazsa için hep soğuk.Güneş yetmez ki sana.Ağardı saçların, gözlerin etrafı kırışmış, için buruk buruk.Nerde nur nerde iman kalbinde.Martılar şehri bir sen bir ben olsak.

  • Kör ve Yalnız

    Gökyüzüne bakVerdiğin mavi çiçeklereGüneşli bir günde dışarıyaGöremiyorsun değil mi? Yere bakEskittiğimiz sokaklaraYağmurlu bir günde dışarıyaGöremiyorsun değil mi? Yanar gözlerin hasretleÇınlar kulakların matem yeliyleÜşür ellerin düşen tanelerleBiz birbirimizi göremeyiz. 14. sayıdan

  • Çelişkilerin Kavgası

    Bana sorarsanız şairi esinleyen, sonrasında yoğun olarak düşünmesine neden olan bireysel ve toplumsal çelişkilerin çarpışmasıdır. Şiir de bu çarpışmalardan çıkar. Buna bağlı sözcüklerle yazılır, buna göre biçimlenir, bir ses edinir. Bireysel de olsa çelişkiler çok boyutludur, en az ikinci bir kişiyi, bir olayı, bir olguyu ve durumu içerisine alır. Örneğin, özgürlüğünüze el konuluyorsa karşınızda bunu…

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir