Nisan da gidiyor
sokakları bomboş bırakıp öyle
bahara uyanan ağaçları
yalnız bırakıp öyle gidiyor
Mayıs gelir papatyalarıyla
serin ılık esen o akşamüstlerinde
bir balkondan karşılamak umutları
hayalinde uzanıp çimenlerin
ve yaz geldiğinde
kokusunda kaybolup bir deniz tuzunun
kum tanelerini silkeleriz omzumuzdan
sessizce kavuşuruz belki
bir tadımlık yaşamaya
Sevgide denge gerekir. Aşırıya kaçtığın anda bir bakarsın uçup gider parmaklarının arasından en vazgeçemediklerin. Titredikçe üstlerine, atmak isterler kendilerini senin ufuk çizginden uzağa. Öfkede denge gerekir. Gemileri hatta limanları yakarsan, arkanda bıraktığın enkaz en çok senin ruhunu sızlatır. “Keşke”ler pelesenk olur diline. Fedakarlıkta denge gerekir. Dengeyi kuramadan feda ettikçe kendinden, kaybettiklerinin yerinde kocaman boşluklar oluştuğunu…
Ceyhun Atuf Kansu Okuması Bağımsızlık Gülü: Halkın, Acının ve Özgürlüğün Şiiri Ceyhun Atuf Kansu’nun şiirinde halk, yalnızca yüceltilen bir imge değil; sorumluluk alan, acı çeken, direnen ve özgürlüğü kendi eliyle kurmak zorunda olan tarihsel bir öznedir. “Eziyorum dedi, işte: kollarım tanık olsun, Utancımı eziyorum ve göğsümde büyüttüğünüz, O pis düzen biti, hanfendiler beyfendiler!” Bir İşçinin…
Sarsılmaz bir kaleydin,Mertlikte liderdin,Dünyayı gezercesine,Deneyimler biriktirdin Eski topraktın, demirdin,Yufka yürektin, sanki melektin,Sana bir şey olmaz derken,Gittin birden, şok ettin,Adana’ya kavuştun,Çok sevdiğin Hatıralar kaldı senden bize,Son kez, bu evde,Güçlü inancın, manevi duygun,Tertemiz insaniyet namına,Hoşça kal amca,Kalbimizdesin 14. sayıdan
4 Kasım 2015 tarihinde aramızdan ayrılan ve 1950‟li yıllardan sonra şiir yazmaya başlayan Gülten Akın, 1940 sonrası Türk edebiyatının önemli şairlerindendir. Yaşadığı dönemde Milliyet gazetesinin kitap ekinin 2008 yılında yaptığı bir anket sonucu, yaşayan en büyük şair unvanını alması onun önemini bir kez daha ortaya koymuştur. 1933 yılında Yozgat‟ta doğan şairin çocukluğu kalabalık bir aile…
Bana sorarsanız şairi esinleyen, sonrasında yoğun olarak düşünmesine neden olan bireysel ve toplumsal çelişkilerin çarpışmasıdır. Şiir de bu çarpışmalardan çıkar. Buna bağlı sözcüklerle yazılır, buna göre biçimlenir, bir ses edinir. Bireysel de olsa çelişkiler çok boyutludur, en az ikinci bir kişiyi, bir olayı, bir olguyu ve durumu içerisine alır. Örneğin, özgürlüğünüze el konuluyorsa karşınızda bunu…
Hafifçe uzaklaşan bir terlik sesi pıtır pıtır, sonrasında lavabodan gelen bir su sesi şıpır şıpır. Arkasından oturma odasındaki sobanın küllerinin temizlenmesi sırasında çıkardığı gırç gırç sesi, yumuşak yumuşak yere dökülen küller… Sonrasında sobaya dökülen kömürün takırtıları, bir poff ve birbirine karışmış odun kömür kokusu. Radyo düğmesinin açma sesi, gülünce gözlerinin içi gülüyor çalıyor.Öksürerek genzini temizleyen…