Yol Dizeleri
Gecede
Bulutların savrulmasından
Damlalar birbiriyle yarıştı.
Gözleri ela köpekçik
İnsan yüzlerinden medet umdu
Kovamadı kimse
Ağzına lokma götürenlere
hal dilince konuştu.
Sonra bir köşecikte
Uykuya yenik düştü.
Kadınlar sohbeti severdi.
Yılan gibi kıvrılan yollara
kızı ve oğlu için katlandı.
Ben sustum.
Benim hikayem kimseninkine benzemezdi.
Arkadaşım yolu yarıladı ben ancak hareket ettim.
Uykuluk yerimi hazırladım.
Geceye yıldız düşündüm
Aydın’a gelmiştik
Hava parçalı bulutlu
Güneşin ışıkları süzülüyor arasından
Gece nasıldım ya der gibi…
Uzun yol eridi biraz
Ben de dizlerimi ovdum
Dizelerime biraz ışık serptim.
Öyle ya karamsarlık bize yakışmaz
Hatice Altunay