Özledim
İstanbul’a doyamadım kiVarsam bir çay bir simit martılar…Güneş doğarken…Güneş doğarken sen ve ben ey İstanbul.Benim içim ısınır senin için hep soğuk.Nur olmazsa iman olmazsa için hep soğuk.Güneş yetmez ki sana.Ağardı saçların, gözlerin etrafı kırışmış, için buruk buruk.Nerde nur nerde iman kalbinde.Martılar şehri bir sen bir ben olsak.