İlk Mesaj

Yapılması gereken işler onu bekliyordu fakat bir türlü masanın başına oturamıyordu. Onun gülümsemesi, adıyla seslenişi, ilk karşılaşmaları… İlk karşılaştıkları gün güneş daha parlaktı sanki. Çiçekler güzel yapraklarını açmıştı. Ona göre tam bir film sahnesi gibiydi o gün. Hiçbir detayı unutamıyordu. Gerçi unutmak da istemiyordu. Düşünmekten memnundu fakat yapması gereken işlere de bir an önce başlaması gerekiyordu. Önce odaklanmak için masasını düzenledi. Odaklanamadı. Ardından kitap okumak istedi. Belki başka bir şey düşünebilirdi. Dikkatini yine toplayamadı. Böyle olmayacağını anladı ve mesaj attı: Merhaba.

(*) Ümitköy Anadolu Lisesi öğrencisi